خدمات تخصصی پشتیبانی کامپیوتر و شبکه جهت شرکت های و موسسات

wi-fi

سیگنال شبکه بی سیم خود را افزایش دهید

سیگنال شبکه بی سیم خود را افزایش دهید

 

وای فای

 

 

معرفی

 

امروزه وای فای درزندگی ما نقش بسیار مهمی دارد. سیگنال های وای فای می توانند محدوده وسیعی از محیط های داخلی را پوشش دهند. بر خلاف کابل، داده ها از طریق امواج رادیویی حرکت می کنند و به تداخل، حساس هستند که این عامل، باعث کاهش دامنه وای فای می شود.

اگر میخواهید پوشش شبکه بی سیم را افزایش دهید، بهترین راه، اضافه کردن نقاط دسترسی است. در اینجا گزینه های دیگری را که باعث افزایش آنتن دهی می شوند، بررسی می کنیم.

 

وجود تداخل را بررسی کنید

 

اگر چه این پیشنهاد مستقیما شبکه وای فای را گسترش نمی دهد، اما قطعا می تواند سیگنال ها را بهتر کند. هنگامی که نقاط دسترسی شما، در کانال های مشابه با شبکه های بی سیم همسایه قرار دارند، سیگنال ها ممکن است تاحد زیادی کاهش یابند. بنابراین برای بررسی این موضوع، می توانید از استامبلر وای فای استفاده کنید که اطلاعات کانال ها را در اختیار شما می گذارد. برای داشتن یک استامبلر ساده، می توانید از نرم افزار های رایگان برای لپ تاپ و یا نرم افزار های اندرویدی برای موبایل یا تبلت استفاده کنید.

اگرچه بسیاری از مودم های امروزی، دارای عملکرد کانال یابی خودکار هستند، تا بهترین کانال را انتخاب کنند، اما سطح دقت و کارکرد آن ها متفاوت است. بنابراین پیشنهاد می کنیم که مرتبا کانال ها را به صورت دستی، بررسی کنید.

در باند ۴/۲ گیگاهرتز، تنها کانال هایی که با هم تداخل ندارند، ۱و ۶و ۱۱هستند که بهتر هست درصورت داشتن شبکه هایی با نقاط دسترسی چندگانه، از آن ها استفاده کنید. برای هر نقطه ی دسترسی، یکی از این سه کانال را انتخاب کنید که هیچ تداخلی با نقاط دیگر ندارند. (و یا کمترین میزان تداخل را دارند.)

در باند ۵ گیگاهرتز کانال های بیشتری وجود دارد که تنها از بین آن ها کانال۲۰مگاهرتز، دچار تداخل نمی شود،کانال هایی که پهنای۸۰،۴۰ و۱۶۰مگاهرتز دارند، دچار تداخل می شوند. بنابراین در صورتی که آشنایی کاملی نسبت به بررسی و تنظیم کانال ها ندارید، از نصب مودم اجتناب کنید.

به خاطر داشته باشید فقط به بررسی کانال های بی سیم اکتفا نکنید و در محدوده آنتن دهی حرکت کنید تا بتوانید کارایی بهتری از سیگنال ها داشته باشید. برای مثال ممکن است یک کانال از لحاظ سطح سیگنال، خوب به نظر برسد اما همین سطح سیگنال، از محلی که کاربران به آن متصل می شوند، به طور قابل توجهی تغییرات داشته باشد. بنابراین بهره وری سیگنال ها را بررسی کنید و بهترین کانال را در آن محدوده بیابید. این یکی از مزایای انتخاب دستی کانال هاست. معمولا ویژگی کانال یابی خودکار در مودم ها، توانایی بر طرف کردن تداخل را ندارد.

اگر تداخل ها را پیدا کنید و به کانال های بهتر تغییر دهید، ممکن است تفاوت قابل توجهی در محدوده وای فای مشاهده کنید. از آن جایی که سیگنال های پارازیتی و تداخلی کمتری وجود دارد، ممکن است سیگنال های وای فای شما، قوی تر شوند.

اگر مشکلات مربوط به اتصال و سیگنال، همچنان ادامه دارند و فکر می کنید این مشکل مربوط به تداخل است، بهترین کار، انجام اسکن طیف RF، جهت تشخیص هرگونه تداخل است.

 

استفاده از آنتن بهتر در نقاط دسترسی

 

در صورتی که مودم، قابلیت اضافه کردن آنتن های جانبی را دارد، خرید آنتن های بهتر را مد نظر قرار دهید. اگر مایلید پوشش دهی را در همه جهات داشته باشید، از آنتن های Omni استفاده کنید. در صورتی که به پوشش یک جهته نیاز دارید، می توانید از آنتن جهتی استفاده کنید. از آن جایی که تعداد و نوع آنتن ها برای هر مودم متفاوت است، بهتر است برای کسب اطلاعات در مورد هر کدام، با فروشنده تماس بگیرید.

 

استفاده از آنتن یا آداپتور بی سیم

 

در صورت امکان، آداپتور بی سیم را ارتقا دهید و یا از آنتن استفاده کنید. این، بهترین روش برای شرایطی است تعداد کمی دستگاه دارید که در اتصال مشکل دارند. برای نمونه، آداپتور USB خارجی در مقابل آداپتور های داخلی، محدوده بهتری را برای یک لپ تاپ تامین می کند. به خصوص اگر این آداپتور برای محدوده های وسیع، طراحی شده باشد.

برای کامپیوتر های رو میزی، یک آداپتور بی سیم به همراه آنتن جانبی می تواند مفید باشد.همچنین سعی کنید به جای چرخاندن آنتن ها،آن ها را در مکان بهتر و بالاتری قرار دهید.

 

جابه جایی نقاط دسترسی

 

قبل از صرف پول برای خرید ریپیتر( Repeater )  یا نقاط دسترسی اضافی،می توانید مودم خود را به جای دیگری انتقال دهید که می تواند باعث پوشش دهی بهتر شود،  خصوصا  اگر در حین استقرار شبکه، عمل پیمایش وای فای و  طراحی آن، صورت نگرفته باشد و یا  تغییرات فیزیکی در ساختمان رخ داده باشد، مفید واقع خواهد شد.

برای شبکه های کوچک تر، از استامبلر وای فای استفاده کنید. اما اگر چندین نقطه دسترسی دارید، از ابزار پیمایش وای فای مبتنی بر نقشه های حرارتی استفاده کنید مثل Air Magnet، Ekahau، یا TamoGraph. این امر به شما اجازه می دهد تا به طور بصری، پوشش دهی و اطلاعات سیگنال را در نقشه های حرارتی ملاحظه کنید و بهتر است قبل و یا بعد از تغییرات شبکه ای انجام شود. ( در این مطلب بخوانید : پشتیبانی تخصصی کامپیوتر )

 

استفاده از ریپیتر بی سیم، پل یاWDS

 

استفاده از ریپیتر، پل و یا سیستم توزیع بی سیم (WDS)،جایگزینی مناسب برای اضافه کردن نقاط دسترسی سنتی است. این ها باعث می شوند که دیگر نیازی به کابل کشی تا نقطه دسترسی نداشته باشیم و بنابراین می توانند گزینه هایی سریع تر و اقتصادی تر نسبت به روش سنتی اضافه کردن نقاط دسترسی باشند.

به یاد داشته باشید، ریپیتر ها برای عملکرد سرتاسری بی سیم، عالی نیستند. زیرا دستگاه های گیرنده که به آن ها متصل می شوند، می توانند سرعت کار شبکه را به طور چشمگیری کاهش دهند. با این حال، اگر دستگاه های گیرنده از برنامه های حساسی مانند Vo WLAN، استفاده کنند، این مشکل بیشتر هم خواهد شد. اگر فقط برای وب گردی استفاده می شوند، ممکن است کاهش بهره وری قابل توجه باشد.

شما می توانید دستگاه هایی را  خریداری کنید که صرفا به عنوان ریپیتر های بی سیم طراحی شده اند. اما بعضی از مودم ها و روتر ها خود، دارای چنین قابلیتی هستند. که البته ویژگی مفیدی است. در صورت لزوم می توانید، بعدها از آن به عنوان یک نقطه دسترسی سنتی استفاده کنید.

در هنگام نصب ریپیتر،می توانید آن را در سیگنال خوبی قرار دهید که به طور بی سیم به شبکه متصل می شود. ریپیتر می تواند اتصالات بی سیم دریافتی ازطرف کلاینت را بپذیرد. دقیقا مثل یک نقطه دسترسی سنتی به دستگاه های وای فای. ( در این مطلب بخوانید : شبکه و امنیت اطلاعات )

 

خلاصه

به یاد داشته باشید که بهترین عمل قبل از انجام کار های دیگر، این است که مطمئن شوید تداخل، محدوده وای فای را کاهش نمی دهد. برخی از تغییرات سریع و آسان، ممکن است به افزایش پوشش دهی کمک کنند.

در مرحله بعد، اضافه کردن آنتن های قوی تر و یا آداپتور های بی سیم را مد نظر قرار دهید. اگر بهبودی در آنتن دهی حاصل نشد، محل قرار گیری نقاط دسترسی را بررسی کنید و تا حد امکان، آن ها را جا به جا کنید تا پوشش بهتری داشته باشید.

در نهایت، یکی از آخرین گزینه هایی که قبل از کابل کشی، می توانید انتخاب کنید، استفاده از ریپیتر های بی سیم است.

اگر لازم است نقاط دسترسی بیشتری را اضافه کنید، ارتقای ساده ای از یک استاندارد بی سیم قدیمی مانند ۸۰۲٫۱۱g به ۸۰۲٫۱۱n و یا ac ممکن است پوشش بهتری را ایجاد کند. بنابراین احتمالا علاقه مند خواهید بود عمل طراحی و پیمایش را جهت یافتن بهترین مکان برای نقاط دسترسی و کانال ها، انجام دهید

 

درایو های پیشرفته

درایوهای فرمت پیشرفته

درایوهای فرمت پیشرفته

 

درایو های پیشرفته

 

مقدمه

تکنولوژی ذخیره سازی درحال تحول هستند.ظرفیت هارد دیسک ها مرتبا در حال تغییر هستند و به  ترابایت رسیده اند وهمچنین استاندارد این صنعت در حال تغییر است تا به این درایو های حجم بالا برسند که هم قابل اعتماد هستند و هم به خوبی کار می کنند.تاکنون، هارد دیسکال های کامپیوتر هرکدام ۵۱۲ بایت حجم هم برای بخش های فیزیکی و هم بخش های استدلالی داشتند.به همین دلیل سیستم عامل ویندوز مایکروسافت و کاربرد آن برای بخش ها ۵۱۲بایتی طراحی شد.به خصوص خدمات سیستم فایل ها، ابزار تصویر برداری، دیسک های  ابزار بک آپ گیری و دیگر نرم افزار ها حداکثر می توانند از ۵۱۲بایت در هر بخش استفاده کنند.

مزیت های  فرمت پیشرفته

 

امروزه اولین نسل کامپیوترهایی با حجم بیش از ۵۱۲بایت در بازار درحال پیدایش هستند.این درایوها معمولا درایو های فرمت پیشرفته نامیده می شوند و میزان سایز فیزیکی شان ۴۰۹۶بایت است.این افزایش ۸ برابری در حجم بایت ها، ۲ فایده ی اصلی دارد:

اجازه می دهد که هارد دیسکال ها  به پلاترهای اضافی دیگر نیاز نداشته باشند.

با استفاده از کد ECC باعث بهبود خطاها  و در نتیجه اعتبار داده ها ی منتقل شده می شود.

مشکلی که در افزایش حجم بخش های فیزیکی وجود دارد این است که اجزای سیستم عامل اصلی مثل درایو های سیستم فایل ها و ابزار بک آپ گیری قبلا برای کار با بخش های ۵۱۲بایت طراحی شده اند.درنتیجه ی افزایش حجم از ۵۱۲ به ۴۰۹۶ ممکن است باعث عدم موفقیت عملکرد صحیح یا اختلال در کار شود.فرمت پیشرفته با تفسیر و تبدیل  هر بخش فیزیکی ۴۰۹۶بایتی به ۸ بخش استدلالی ۵۱۲ بایتی این مشکل را حل کرده است.به دلیل این شبیه سازی و تبدیل، گاهی به درایوهای فرمت پیشرفته، درایو های ۵۱۲e می گویند ( e به معنی emulation “شبیه سازی” است).

پشتیبانی از درایو های فرمت پیشرفته در سیستم عامل ویندوز

پشتیبانی از درایو های فرمت پیشرفته در سیستم عامل ویندوز درحال تکامل است. ( در این مطلب بخوانید : خدمات ما در حوزه ی سخت افزار )

طریقه ی اجرا:

ویندوز  XP ، ویندوز سرور ۲۰۰۳، و ویندوز سرور ۲۰۰۳ R2

ابتدا ورژن های قدیمی تر از ویندوز ویستا شامل پشتیبانی درایوهای فرمت پیشرفته نمی شوند، پس اگر ۵۱۲e را درون یک کامپیوتر که ویندوز XP یا ویندوز سرور ۲۰۱۳ دارد نصب کرده اید و سعی در استفاده از آن د ارید ، می توانید با تکیه و اعتماد بر عملکرد این درایو ها این مشکلات را حل کنید.خوشبختانه سازنده های درایوهای فرمت پیشرفته مثل Western Digital می توانند نرم افزارهایی برای این پلات فرم ها ارائه دهند که ممکن است برخی از این مشکلات را حل کند.مثلا western digital ویندوزهای هم تراز WD را ارائه داده که ظاهرا درایوهای فرمت پیشرفته را برای کار با عملکردی کامل و با بخش های هم تراز فعال کرده است.اگرچه وقتی از درایو های فرمت پیشرفته روی سیستم عامل های ویندوز  قدیمی استفاده می کنیم عملکردش دچار مشکل می شود، موسسی که خدمات این چنینی ارائه می دهد ممکن است در برخی موارد محدودیت هایی هم قائل شود.

ویندوز ویستا –ساخت یک پشتیبان برای درایوهای فرمت پیشرفته روی سیستم عامل ویندوز اولین بار با ویندوز ویستا معرفی شد. ویستا وقتی شناسایی می شود که یک هارد دیسک نوع ۵۱۲e است درحالی که باید شامل همه ی انواع شوند نه یک نوع دیسک خاص.

ویندوز سرور ۲۰۰۳

میزان پشتیبانی اش مثل ویندوز ویستا است.

ویندوز ۷

ورژن RTM از ویندوز ۷  همان  پشتیبانِ درایوهای فرمت پیشرفته است.اگرچه چندین مشکل در ارتباط با این پشتیبانی ها وجود دارد، اما یک فایرفاکس از قبل طراحی شده این مسئله را حل می کند.

ویندوز سرور ۲۰۰۸ R2

با اندکی تفاوت شبیه به ویندوز سرور ۷RAM است. ( در این مطلب بخوانید : شبکه و امنیت اطلاعات )

  • نقش سرور Hyper-v سازگار با درایوهای فرمت پیشرفته نیست.زیرا هدایت گران VHD تصور می کنند که یک بخش فیزیکی ۵۱۲ بایت گنجایش دارد و به همین دلیل از ۵۱۲بایت IOS استفاده می کنند.به عبارت دیگر ، VHDها با ۵۱۲K سازگاری دارند.پس اگر فایل VHD روی درایو ۵۱۲ذخیره دارید، Hyper-v قادر به بازکردن فایل شما نیست.
  • سرور SQL مایکروسافت بطورکامل با درایوهای فرمت پیشرفته سازگار نیست;بخصوص که اگر اطلاعات سرور SQL یا یک فایل را روی درایو ۵۱۲ ذخیره کنید، درنتیجه در عملکرد دچار اختلال می شوند.

ویندوز ۷SP1 و ویندوز  سرور  ۲۰۰۸ R2 SP1

فایرفاکس شامل بسته خدمات است;پس این سیستم عامل بهترین پشتیبانی را برای درایوهای ۵۱۲e د رسیستم عامل ویندوزی ارائه می دهد.

شناسایی درایوهای فرمت پیشرفته

به غیر از راهنمایی های فروشندگان که ارائه شد، چگونه می توان تشخیص داد که یک کامپیوتر، درایو فرمت پیشرفته روی ان نصب شده یا خیر؟ خوشبختانه Keith Garnar یکی از مشاوران گروه یک ابزار رایگلن به نام InAdvancedFormat.exe طراحی کرده که می توان این کار را انجام داد.چرا نمی توان از ابزار سیستم  اطلاعات Msinfo.exe برای این کار استفاده کرد؟MSinfo.exe شامل همه ی ورژن های ویندوز ها، از ویندوز XPگرفته تا ویندوزهای بعدی می شود و شما می توانید از آن برای جمع آوری اطلاعات درمورد کامپیوتر،تشخیص مسائل و مشکلات  و دسترسی به دیگر اعضای  ابزار عیب یابی استفاده کنید.اگر شما این ابزار را بکار بگیرید و از مولفه ها و سپس دیسکها  کنید، می توانید اندازه ی بخش هر هارد  دیسک را روی سیستم مشاهده کنید.

متاسفانه Msinfo.exe از WMI برای جمع آوری این اطلاعات استفاده می کند و این به آن معنی است که بخش منطقی را گزارش می دهد تا بخش فیزیکی .درنتیجه درایو ها  به ۵۱۲ توسط Msinfo.exe مثل ۵۱۲ بایت گزارش می شوند. اگر شما آخرین ورژن  فایرفاکس KB 982078 را نصب کردید، می توانید از fsatil fsinfo nfsinfo  استفاده کنید که فرمان می دهد که درایو روی سیستم از نوع ۵۱۲e  است.

چرا انقدر اهمیت دارد؟

گزارش شده که OEMهایی مثل HP ،DELL،و Lenovo  زمانی اختراعات فعلی یک ترقی را در درایوهای فرمت پیشرفته ایجاد می کنند و وقتی  شما این مقاله را می خوانی ممکن است این اتفاق افتاده باشد.

به عبارت دیگر اگر شما هنوز ویندوز XP استفاده می کنید  و سفارش یک سیستم  دیگر را به OEMتان می دهید، این سیستم ها ممکن است درایو فرمت پیشرفته داشته باشند.حتی اگر اجزای این درایوها هم تراز شوند ، نتیجه  اش ممکن است برخی اشکالات عملکرد در مقایسه با دیگر درایوهای استاندارد ۵۱۲ باشد. پس اخلاقیات چه می شود؟

سرعت بخشیدن و رسیدن به ویندوز ۷ps1 نه تنها باعث افزایش امنیت و برخورداری از دیگر فواید سیستم عامل می شود بلکه از مزیت های  آن زمینه ی گنجایش درایوهای فرمت پیشرفته هم برخوردار می شوید.

win7blogin

کنترل کردن تنظیمات Logon در ویندوز ۷

کنترل کردن تنظیمات Logon در ویندوز ۷

win7blogin

معرفی

بسیاری از ما تا کنون با ویندزو ۷ آشنا شده ایم، چه در خانه و چه در محل کار به مراتب با طرزکاری که  log on (صفحه ورود )در ویندوز ۷ ارائه می دهد آشنا هستیم اما برای بعضی  افراد مقداری متفاوت است. چرا که صفحه log on متفاوت و و آپشن های متفاوت و حس کلی متفاوتی وجود دارد. در واقعیت فرایند log on برای محیط شخصی هنوز مثل گذشته است، هرچند، گزینه های log on  در ویندوز ۷ و ویستا مقداری تغییر کرده اند. از آن جا که بسیاری از مردم در سراسر دنیا از  ویندوز ویستا استفاده نمی کنند تغییراتی که ویندوز که ویندوز ۷ ارائه می کند از جهاتی یک شوک به سیستم ما است. ویژگی اصلی log on در ویندوز ۷ تغییر سریع کاربر (fast user switching) نام دارد. Fast User Switching ویژگی است که بسیاری از سازمان ها مایل باشند به خاطر مسائل شبکه ، امنیت که در پس زمینه اتفاق می افتد غیر فعال کنند.

 در طول logon دامنه چه اتفاقی می افتد.

برای کامل فهمیدن این که چرا Fast User switching  باید غیر فعال شود، بیایید نگاهی دقیق به این که واقعا چه اتفاقی در طول logon در ویندوز ۷ که به یک Active Directory Domain متصل است می افتد.

نخست، ویندوز باید یک آدرس IP ازسرور DHCP دریافت کند. (بله، بعضی کامپیوتر ها به صورت استاتیک با IP کد گذاری شده اند. اما نه در همه شرکت ها) درخواست برای آدرس IP برای سرور DHCP در شبکه پراکنده می شود. زمانی که سرور DHCP درخواست را متوجه شود، اطلاعات IP را به ویندوز ۷ می فرستد(در اینجا سیستمی مد نظر است که از ویندوز ۷ استفاده می کند.)

در بیشتر موارد اطلاعاتی که فرستاده می شود شامل:

IP address

Subnet mask

Default Gateway IP address (AKA router)

DNS server(s) IP address/es

WINS server IP address

Domain name

بعد از آن، زمانی که کامپیوتر بفهمد با کدام شبکه می تواند ارتباط برقرار کند، باید کنترل کننده ی دامنه ای (Domain Controller) پیدا کند. برای پیدا کردن کنترل کننده دامنه در Active Directory از DNS استفاده می کند. از  آن جایی که از DNS استفاده  می کند ور IP سرور DNS را دارد ، درخواست مستقیمی به سرور DNS می فرستد. این درخواست برای لیستی از کنترل کننده های دامنه است که دامنه به آن ها وابسته است. این درخواست سلسله مراتبی دارد، همانطور که سرور DNS کنترل کننده دامنه سازمان دهی شده با Directory Siteدارد. زمانی که ویندوز ۷ آدرسIP خودش را بداند ، سرور DNS می تواند لیست کنترل کننده های دامنه را در اختیارش قرار دهد که با dclist شناخته می شود و به با کنترل کننده دامنه در سایت ویندوز ۷ در بالای لیست به کامپیوتر ویندوز ۷ بر می گردد. این کار به استفاده از شبکه کمک می کند و از روی امیدواری به کامپیوتر هایی که ویندوز ۷ را اجرا می کنند اجازه می دهد تا احراز هویت را سریع تر انجام دهند.

قدم بعدی برای کامپیوترهای ویندوز۷ ارتباط با کنترل کننده دامنه و اعتبار دهنده است. اعتباردادن در کنترل کننده دامنه ، با استفاده از تایید کردن اعتبار نامه ها(credential) که از طرف ویندوز ۷ به کنترل کننده دامنه فرستاده می شود انجام خواهد شد. اگر تایید اعتبار نامه  با کنترل کننده دامنه با موفقیت انجام شود، نشانه ی اعتباری به ویندوز ۷ برای کاربرانی که به کامپیوتر وارد شده اند فرستاده می شود.

در آخر، در کامپیوترهای ویندوز ۷ دوره ای برای کاربری که وارد شده است نشستی (session)ایجاد می کند. این نشست (session)شامل ، پروفابل کاربر،که یا از پروفایل پیش فرض کاربر کپی شده و یا کش شده است به همراه اطلاعات دیگر سیستم عامل برای برنامه ها ، سرویس ها و غیره را اذخیره می کند.

چرا Fast user Switching  ممکن است مطلوب نباشد

حال که فرایند logon و جزئیات آن را پوشش دادیم،  باید است واضح باشد چرا fast user switching مطلوب نیست. ممکن است هنوز سوال کنید چرا؟ فرض کنید که fast user switching  در واقع هیچ کاربری را logoff نمی کند، اما آخرین نشست  logon  کاربر را حفظ می کند. بنابرابین اگر fast user switching برای بیش از ۲٫۳٫۴ کاربر اتفاق بیفتد به این معنی است که همه ی این نشست ها هنوز در کامپیوتر در حال اجرا هستند.

برای بضی سازمان ها ممکن است با مقررات امنیتی شان یکی نباشد. با این حال، برای دیگر سازمان ها، اگر کاربری (user) پردازشی در پس زمینه داشته  باشد و کاربر دیگری از طریق fast user switching  به کامپیوتر وارد شود این پردازش ممکن است از پهنای باند شبکه استفاده کند که نباید استفاده کند.

غیر فعال کردن Fast User Switching

چه کامپیوتری به شبکه متصل باشد چه نباشد، Fast User Switching  به صورت پیش فرض وجود دارد. تنظیمات برای غیر فعال کردن این ویژگی یکسان است، نکته این جاست که شما چگونه می خواهید این کار را برای شرکتتان انجام دهید. می توانید یا کامپگیوتر محلی (local) را اصلاح کنید، می توانید ریجستری ویندوزرا اصلاح کنید و یا از Group Policy استفاده کنید.

غیر فعال کردن Fast User Switching از طریق GUI

قابلیت کنترل کردن Fast User Switching  ویندوز ۷ از طریق GUI(رابط کاربری گرافیکی) انجام نمی شود. بله ، در ویندوز XP و نسخه ی بتای ویندوز ویستا این امکان برای کاربران فراهم بود، اما بنا به دلایلی دیگر در رابط کاربری GUI وجود ندارد. باید یا از طریق Group Policy  و یا به صورت دستی با ویرایش ریجستری ویندوز این کار را انجام دهید.

غیر فعال کردن FUS در ریجستری

اگرتصمیم به هک کردن ریجستری گرفته اید تا به دلخواه خودتان Fast User Switching  را غیر فعال کنید، این کار را یا به وسیله ی اسکریپت ، Group Policy و یا به صورت دستی انجام دهید. در همه ی موارد این ورودی ریجستری را نیاز خواهید داشت:

HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Policies\System

سپس ورودی Hide Fast Switching  را تغیر دهید. به صورت پیش فرض مقدار value بر روی ۰ قرار دارد، مقدار value 1  ،در ریجستری Fast User Switching را غبر فعال می کند.

(فقط Switch user در رابط کاربری) در ویندوز ۷ را مخفی می کند .

غیر فعال کردن FUS با استفاده از Group Policy

موثر ترین روش برای تغییر تمام کامپیوتر ویندوز ۷ که اجازه Fast User Switching را ندهد، ایتفاده از Group Policy است. البته می توانید local Group Policy را تغییر دهید، اما استفاده از Active Directory قرار گرفته در Group Policy موثر ترین روش است. در Group Policy  لینک شده با Active Directory با رفتن به مسیر زیر می توانید Fast user Switching  را اصلاح کنید:

Computer Configuration\Policies\Administrative Templates\System\Logon\Hide Entry points for Fast User Switching

 

همانطور که در شکل ۱ نشان داده باید این گزینه را بر روی Enabled قرار دهید.

image0021322251337071

شکل۱ : تنظیمات Group policy برای غیر فعال کردن Fast User Switching در ویندوز ۷

غیر فعال کردن Fast User Switching  گزینه ی Switch User را از از رابط کاربری Logon، منوی استارت، و Task Manager حذف می کند.

نکته: اگراجازه ی ریموت کانکشن را به کامپیوتر داده اید ، این احتمال وجود دارد که هنوز چند Session در کامپیوتر وجود داشته باشد، یکی local و یکی با استفاده از RDP.

 

download

نکاتی در مورد بررسی محیط های وای فای

نکاتی در مورد بررسی محیط های وای فای

نکاتی در مورد بررسی محیط های وای فای

تنظیم کردن صحیح یک شبکه بی سیم تفاوت های بسیاری با راه اندازی شبکه کابلی دارد. سیگنال های وای فای به علت برخورد به دیوار و اشیا و افراد، دارای برد نسبتا کم، غیر قابل پیش بینی و متفاوت در ساختمان ها هستند. علاوه بر این، مسیر سیگنال ها قابل کنترل نیست و ممکن است توسط دیگران استفاده شود. همچنین باید از تداخل سیگنال های وای فای با دیگر سیگنال ها مانند تلفن های بی سیم، دوربین ها و تمام دستگاه های بی سیم با فرکانس مشابه وای فای، جلوگیری شود. به هر حال، بررسی محیط وای فای می تواند به شما کمک کند تا با این موانع کنار بیایید و بتوانید بهترین فرکانس را انتخاب کنید و شبکه را بهینه سازی کنید.

انواع راه های بررسی محیط وای فای را بشناسید.

راه ها و تکنیک های بررسی محیط های وای فای با هم فرق دارد، در اینجا چند راه را بررسی می کنیم:
بررسی اولیه درباره محیط وای فای باید قبل از نصب و تنظیم شبکه انجام شود. که شامل بررسی امواج رادیویی، بررسی تداخل با شبکه های مجاور و دیگر منابع امواج رادیویی می شود. داشتن پیش بینی از مقدار نویز و تداخل به شما در انتخاب فرکانس شبکه و نحوه نصب شبکه وای فای کمک می کند. چند ابزار وجود دارد که می تواند در مسیر بررسی محیط به شما کمک کنند.
بررسی های تحلیلی می تواند قبل از نصب یک شبکه جدید یا بروز رسانی شبکه فعلی انجام گردد. هدف این کار پیدا کردن بهترین مکان برای نصب Access point و بهترین کانال مورد استفاده است. بررسی های پیش از نصب را نیز می توان در حین بررسی اولیه انجام داد.
بررسی های پس از نصب باید دقیقا بعد از نصب و تنظیم نهایی انجام شود تا از قابل قبول بودن پوشش شبکه وای فای و امکانات مورد استفاده اطمینان حاصل کرد.
بررسی های چک اپ باید به صورت دوره ای انجام شوند تا بتوان کارایی شبکه وای فای را بسته به انتظارات فهمید و مطمئن شد که شبکه های رادیویی مجاور تداخلی با شبکه وای فای شما ندارند.(در این مطلب بخوانید: تعمیر سخت افزار)

راه های مختلف بررسی محیط را بدانید.

در زیر دو راه متداول برای بررسی محیط شبکه اورده شده است:
انجام بررسی دستی با قدم زدن همراه با دستگاه طیف سنج رادیویی و برای بررسی نویز، سیگنال و SNR انجام می شود، که می تواند برای هر نوع بررسی انجام شود. این بررسی می توان با نوشتن یادداشت های خود بر روی کاغذ سفید یا نقشه محیط انجام شود. می توان بجای یادداشت برداری، بررسی ها را در ذهن خود به یاد داشت. در هنگام نصب و یا ارتقا شبکه می توان با نصب یک Access Point موقت و بررسی قدرت سیگنال با قدم زدن در محیط پوشش، به محل نصب access point بعدی پی برد تا پوشش مطلوب ارائه شود. همچنین می توان پوشش سیگنال را بر روی کاغذ کشید و با جابجا کردن Access point به محل بعدی، محل هر Access point را تعیین کرد تا به پوشش مورد نظر رسید.
بررسی پوشش وای فای از طریق Access point موقتی، بر اساس نقشه و با قدم زدن در محل مورد نظر، نیازمند همراه داشتن یک لپ تاپ دارای نرم افزار بررسی سیگنال وای فای است. این روش پر کاربرد ترین روش برای بررسی های پس از نصب و دوره ای است. نرم افزار، سیگنال رادیویی و دیگر مقادیر را به همراه موقعیت شما در ساختمان اندازه گیری می کند و سپس می توانید نقاط ضعف سیگنال، SNR و دیگر مقادیر را مشاهده کنید. این روش تصویر بهتری از پوشش، سیگنال به شما می دهد.
شبیه سازی به کمک نرم افزار و بررسی سیگنال بر روی رایانه، روشی کارامد برای بررسی های پیش و پس از نصب و یا بررسی های دوره ای است. ابزار بسیاری می توانند با جایگذاری AP ها و مکان دیوار ها و اشیا بر روی یک نقشه مجازی، سیگنال دریافتی را تخمین بزنند. برای انجام بررسی های پیش از نصب، توصیه می شود که ابتدا از طریق شبیه سازی و سپس از طریق بررسی دستی پوشش شبکه را خصوصا در مکان هایی که دارای پوشش متغیر است(مانند اسانسور ها)، تخمین بزنید.
علاوه بر سیگنال، به SNR نیز توجه داشته باشید.
در هنگام بررسی سطح سیگنال و پوشش، تنها توجه به مقادیر سیگنال می تواند گمراه کننده باشد. ممکن است پوشش رادیویی قوی وجود داشته باشد، اما نویز موجود(ناشی از دیگر دستگاه های رادیویی) قدرت پوشش را تضعیف کند. بهتر است علاوه بر ان به نسبت سیگنال به نویز (SNR) که تفاوت مقدار سیگنال و نویز را نشان می دهد نیز توجه نمود. این کار اطلاعات بهتری برای افزایش قدرت سیگنال به شما می دهد.
برای مثال در مکانی که دارای نویز به مقدار -۹۰dBm و سیگنالی به مقدار -۶۰dBm است، مقدار SNR برابر با ۳۰dB است (که پوششی مطلوب است) اما تصور کنید که با همین مقدار، نویز به -۸۰dBm افزایش یابد، مقدار SNR برابر با ۲۰dB می شود ( که پوششی ضعیف است).

مقدار مینیمم برای عوامل را اصلی کنید.

همیشه باید کمترین مقدار را برای مقادیر اصلی همانند SNR و سیگنال وای فای تعیین کنید. سپس می توان از این مقادیر در حین نصب و بررسی دوره ای استفاده کرد.مثلا اگر درهنگام بررسی دستی، بدنبال مکانی برای AP ها هستید تا مرز پوشش انها بر یکدیگر منطبق شود، مرز پوشش دقیقا همان جایی است که این مقادیر به مینیمم خود می رسند. هنگام بررسی بر اساس شبیه سازی و یا بر اساس نقشه، می توانید مقادیر مینیمم دلخواه را به نرم افزار دهید، سپس نرم افزار پوشش مورد نظر شما را با کیفیت بهتری ارائه می کند.(در این مطلب بخوانید : برنامه نویسی و طراحی نرم افزار)

بررسی پوشش فرکانس های ۵ گیگاهرتز

به یاد داشته باشید که فرکانس های ۵ گیگاهرتز، به علت داشتن طول موج کمتر، از برد کمتری نسبت به فرکانس های ۲٫۴ گیگاهرتز برخوردارند. همچنین هنگام بررسی و انتخاب مکان AP ها، SNR و سیگنال هر دو فرکانس را چک کنید. معمولا، اگر مکان AP های ۵ گیگاهرتزی را با پوششی خوب تعیین کنید، برای فرکانس ۲٫۴ گیگاهرتز پوششی بسیار خوب ( یا حتی بیش از حد نیاز) خواهید داشت. همچنین اگر برای تعیین مکان AP ها بدنبال پوششی مناسب برای فرکانس ۲٫۴ گیگاهرتز باشید، دارای پوششی ضعیف برای فرکانس ۵ گیگاهرتز خواهید بود.

از طیف سنج نیز استفاده کنید.

از انجایی که امکان تداخل سیگنال وای فای با دیگر امواج رادیویی وجود دارد، سعی کنید هنگام بررسی های خود، از طیف سنج نیز استفاده کنید. اکثر نرم افزار های بررسی نقشه ای دارای این ویژگی می باشند و قادر به نمایش نقاط تداخل بر روی نقشه نیز می باشند. البته از انجایی که مودم های وای فای تنها قادر به دریافت سیگنال می باشند، نیاز به اتصال یک دستگاه طیف سنج به رایانه خود دارید. این دستگاه به شما کمک می کند که نقاط تداخل امواج وای فای را با دیگر امواج رادیویی تشخیص دهید.

بررسی های دوره ای انجام دهید.

شبکه های وای فای پس از نصب نیاز به چک کردن های دوره ای دارند. ممکن است تداخل امواج در هر زمانی تغییر کند، AP ها کانال ارتباطی خود را عوض کنند و یا یک AP بطور کامل خراب شود که قطعا بر روی کیفیت پوشش تاثیر می گذارد. از طرفی دیگر ممکن است AP های دیگر توسط هکر ها با هدف دسترسی به اطلاعات(یا توسط یک کارمند معمولی برای افزایش پوشش) نصب شده باشند. انجام بررسی های دوره ای به برطرف کردن اینگونه مشکلات کمک می کند. همچنین از فعال بودن همه برنامه های نظارت و کنترل بر روی AP ها و controller های وای فای خود اطمینان حاصل کنید. بعضی از این ابزار ها علاوه بر تشخیص AP های مخل، می توانند مشکلات دستگاه را نیز گزارش کنند.(در این مطلب بخوانید: شبکه و امنیت اطلاعات)

در اخر:

به یاد داشته باشید که بررسی های مختلف بر روی شبکه های وای فای خود انجام دهید. حتی اگر وای فای شما دارای طراحی بسیار خوبی باشد، وضعیت ان می تواند به علت اختلال و مشکلات دیگر تغییر کند. اگر می خواهید کانالی برای وای فای خود انتخاب کنید، در صورت وجود شبکه های مجاور، ابتدا از AP های اطراف ان شبکه شروع کنید تا کانال شما تداخلی با کانال های وای فای اطراف نداشته باشد. زیرا اگر از داخل ساختمان برای انتخاب کانال شروع کنید، ممکن است به علت تداخل با وای فای مجاور، نیاز به تعویض دوباره کانال های خود داشته باشید.
راه های بررسی مورد استفاده شما به اندازه شبکه و عوامل دیگر بستگی دارد. برای مثال، اگر برای رسیدن به پوشش مورد نظر تنها ۳ یا ۴ AP مناسب باشد، ممکن است از بررسی دستی استفاده کنید. بررسی های نقشه ای معمولا برای شبکه های بزرگتر کاربرد دارند.

windows10

آموزش ساخت ایمیج های سفارشی در ویندوز ۱۰

آموزش ساخت ایمیج های سفارشی در ویندوز ۱۰

 

یک نسخه ی نصب ویندوز ۱۰ ، بسته به منبع نصب ویندوز، به طور پیش فرض  دارای ابزار های زیادی است که برنامه هایی از قبیل news, weather و sports و چند آگهی تبلیغاتی برای برنامه office 360 را شامل می شود. مزیت استفاده از فایل ایمیج ویندوز ۱۰، در بعضی موسسات و خصوصا کامپیوتر های مجازی ،حذف کردن قسمت های ناخواسته ویندوز است.

مدت هاست ، ابزار منتخب ویندوز برای کپی کردن سیستم عامل، برنامه SYSPREP بوده است. این برنامه هنوز در ویندوز ۱۰ وجود دارد که در بیلد های اخیر ویندوز ۱۰ با برنامه های مدرن پیش فرض سیستم دارای مشکل بود، ولی بنظر می رسد که مایکروسافت این مشکلات را برطرف ساخته است. هرچند  این برنامه تنها از نسخه های نصب clean ویندوز ۱۰ پشتیبانی می کند و در ویندوز هایی که از نسخه های قبل اپدیت شده اند وجود ندارد.

قبل از استفاده از sysprep بهتر است از داشتن آخرین اپدیت ویندوز ۱۰ اطمینان حاصل کنید، سپس به C:\Windows\system32\sysprep رفته و برنامه ی  sysprep.exe را اجرا کنید، این کار از طریق دستور نیز امکان پذیر است، اما sysprep دارای رابط کاربری گرافیکی نیز هست که در شکل زیر نمایش داده شده است:

همان طور که در تصویر بالا دیده می شود، برنامه حاوی دو لیست است، که اولین انها System Cleanup Action نام دارد، از آنجایی که هدف ما، ساخت فایل نصب سفارشی از ویندوز ۱۰ است، در لیست اول، Enter Audit Mode را انتخاب کنید و در لیست دوم بر روی  Reboot کلیک کنید. در آخر Ok را فشار دهید.

image2a_1

پس از مدتی کوتاه، سیستم بعد از ریست وارد Audit Mode  می شود، Audit Mode دقیقا مانند حالت عادی ویندوز ۱۰ است، با این تفاوت که در Audit Mode صفحه لاگین ویندوز وجود ندارد و سیستم بطور اتوماتیک با اکانت Admin لاگین می شود. پس از وارد شدن به Audit Mode، برنامه sysprep نیز اجرا می شود. بهتر است قبل از ایمیج گرفتن، برنامه های پیش فرض ویندوز ۱۰ که نیاز ندارید را پاک کنید. در پاک کردن برنامه ها، منوی استارت بعلت بودن در Audit Mode، اجازه نشان دادن کاشی های زنده( Live tiles) و حذف آنها را ندارد. ( در این مطلب بخوانید : امنیت شبکه )

بهترین راه برای بدست اوردن لیست برنامه های نصب شده، استفاده از PowerShell است، بعد از باز کردن PowerShell دستور زیر را وارد کنید:

 

Get-AppXPackage | Select-Object Name

ddddd

همانند تصویر بالا، برنامه های زیادی در ویندوز بطور پیش فرض نصب شده اند. پاک کردن برنامه های ناخواسته نسبتا ساده است، بطور مثال، برای پاک کردن برنامه Microsoft.BingWeather باید دستور زیر نوشته شود:

Get-AppXPackage *BingWeather* | Remove-AppXPackage

پس از پاک کردن برنامه های مورد نظر، می توانید برنامه هایی که مایلید به ایمیج اضافه شود را نصب کنید. البته همه فایل های ایمیج حاوی برنامه های نصب شده نیستند و بعضی از شرکت ها، برنامه های خود را پس از نصب ویندوز نصب می کنند و یا از برنامه های مجازی استفاده می کنند، با این حال، شما می توانید برنامه های مورد نظر خود را با دستور Install-Package نصب کنید. ( دراین پست بخوانید : تعمیرات کامپیوتر )

 

نکته ای دیگر که در گرفتن فایل ایمیج، می تواند برای شما حائز اهمیت باشد، اضافه کردن لوگو و نام مجموعه خود است، در صورت خرید رایانه از شرکت های خاص، می توان نام و لوگو و خدمات آن ها را در ویندوز نصب شده بر روی رایانه دید. شما نیز می توانید نام و لوگوی خود را به ویندوز اضافه کنید.

 

برای انجام این کار، به C:\Windows بروید،  و فولدری به نام OEM ایجاد کرده و لوگوی خود را در آن کپی کنید، فایل لوگو باید با پسوند .BMP و اندازه  ۹۶ * ۹۶ باشد.

در ادامه، به Registry Editor  رفته و به مسیر زیر بروید:

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion

در هنگام کار با Registry Editor هراشتباهی می تواند به ویندوز آسیب بزند، پس در هنگام استفاده از این برنامه، احتیاط کامل را داشته باشید.

 

image5a

 

در مسیر بالا، یک فولدر با نام OEMInformation ایجاد کنید، و سپس لوگو و اطلاعات شرکت خود را در تعدادی String  بنویسید:

 

image7a

 

 

اطلاعات وارد شده در Settings/About قابل مشاهده است. پس از اتمام عملیات شخصی سازی ویندوز خود، می توانید دوباره برنامه Sysprep را اجرا کرده، اینبار در لیست اول گزینه Enter System Out of Box Experience(OOBE) را انتخاب کنید، و تیک Generalize را فعال کنید، همچنین برای بوت نشدن در حالت OOBE قبل از ساخت ایمیج، در لیست دوم، گزینه Shutdown را انتخاب کنید.

بازیابی رمز عبور برای ویندوز

ابزار بازیابی رمز عبور برای ویندوز

ابزار بازیابی رمز عبور برای ویندوز

بازیابی رمز عبور برای ویندوز

معرفی

اگر شما تا به حال رمز عبور خود را فراموش کرده یا از دست داده اید، ابزار های بازیابی رمز عبور می توانند مفید باشند. آن ها همچنین می توانند در حین کار شما به عنوان متخصص فناوری اطلاعات یا شبکه، مفید واقع شوند،  مثل زمانیکه ویندوز را مجددا نصب کرده یا ارتقا می دهید. این ابزار حتی می تواند به شما و دیگران کمک کند تا حفره های امنیتی خطرناک مانند ذخیره سازی رمز های عبورِ بدون رمز گذاری و نحوه کاهش آن ها را بهتر دریابید

سوء استفاده از رمز های ذخیره شده توسط مرورگر های وب

رمز های ذخیره شده در مرورگر های محبوب وب، (اینترنت اکسپلورر، گوگل کروم و موزیلا فایرفاکس) معمولا به آسانی قابل بازیابی هستند. در گوگل کروم و فایرفاکس، می توانید از طریق تنظیمات مرورگر، به لیستی از رمز های ذخیره شده، دسترسی پیدا کنید. همچنین برای اینترنت اکسپلورر در ویندوز ۸ به بعد، می توانید در بخش  “Credential Manager” ،  لیستی از رمز های عبور ذخیره شده را مشاهده نمایید. این ها روش هایی عالی، برای بررسی رمز های ذخیره شده شما هستند. گاهی لازم است رمز عبور خود را بدانید تا از طریق رایانه ای دیگر یا دستگاهی که رمز در آن ذخیره نشده، وارد یک وب سایت شوید. این روش به شما نشان می دهد که ذخیره کردن گذرواژه های مرورگر، چقد خطرناک است و هر شخص چقدر سریع می تواند به آن ها دسترسی پیدا کند. همچنین  شما می توانید از ابزار های شخص ثالث مانند Web Browser Pass View، برای بازیابی رمز های عبور از مرورگر های متعدد، استفاده نمایید. این شما را قادر می سازد تا به آسانی لیستی از همه آن ها را ذخیره کنید. این مورد برای کاربری که از قابلیت همگام سازی مرورگر استفاده نمی کند و اقدام به نصب مجدد ویندوز یا ارتقای آن، می کند بسیارمفید است. این لیست ها می توانند به ابزار شخص ثالث مدیریت رمز مثل Kee Pass  نیز وارد شوند که برای امنیت بهتر حتی می تواند آن ها را رمز گذاری کند. اگر از فایرفاکس استفاده می کنید، فعال کردن ویژگی Master Password موجود در آن، که محافظت از رمز ها را انجام می دهد، بسیار مفید است . با این کار، رمز ها  توسط ابزار های شخص ثالث قابل بازیابی نخواهند بود.

بازیابی رمز ها برای شبکه های بی سیم

رمز های وای فای، کلید های WEP و PSK های WPA و WPA2 که توسط ویندوز ذخیره می شوند نیز می توانند بازیابی شوند. به عنوان شخصی حرفه ای در حوزه فناوری اطلاعات،  این عمل را دفعات زیادی برای مشتریانی که رمز وای فای خود را فراموش کرده اند، انجام داده ام.  در ویندوز ۷، می توانید بخش Network and Sharing Center را باز کرده؛ بر روی Manage Wireless Networks کلیک نموده؛  شبکه مورد نظر را باز نمایید و رمز عبور خود را در سر برگ Security، ملاحظه کنید. در ویندوز ۸ به بعد، می توانید رمز ها را در همان جا مشاهده نمایید، اما دیگر صفحه Manage Wireless Networks، وجود ندارد و شما تنها می توانید بخش Wireless Network Properties مربوط به شبکه خاصی که در حال حاظر از طریق قسمت Network and Sharing Center، به آن متصل شده اید را باز کنید. شما می توانید از ابزار شخص ثالثی مانند Wireless Key View، برای دریافت و ارسال لیستی از تمام رمز های عبور وای فای، استفاده کنید که حتی در ویندوز ۸ به بعد نیز قابل استفاده است.

مشاهده اینکه بازیابی رمز های ذخیره شده به وسیله ویندوز آسان است، به ما نشان می دهد که حالت شخصی (PSK) مربوط به  WPA یا WPA2، چقدر می تواند در مقابل حالت سازمانی آن، نا امن باشد. حالت شخصی بدین معناست که هر کسی رمز های عبور مشابه ی داشته باشد و اگر لپ تاپ یا سایر دستگاه های وای فای، گم شده یا به سرقت بروند و یا کارمندی سازمان را ترک کند، لازم است گذرواژه را برای هر کسی تغییر دهید تا امنیت شبکه، حفظ شود.

با این حال، هنگام استفاده از حالت سازمانی WPA یا WPA2، شما می توانید به سادگی ورود یک کاربر را لغو کرده یا رمز او را تغییر دهید. اگرچه حالت سازمانی برای تایید هویتِ ۸۰۲٫۱٫X،  نیاز به سرور RADIUS دارد اما  امروزه گزینه های مبتنی بر رایانش ابری وجود دارد. بنابراین مجبور نیستید که سرور خود را مستقر کنید.

دریافت مجوز ورود ممنوع از شبکه

شاید موارد گفته شده در بازیابی رمز های از دست رفته یا فراموش شده، کاربرد زیادی نداشته باشد، اما به نشان دادن حفره های امنیتی شبکه کمک می کند. شما می توانید از ابزار هایی برای نظارت بر ترافیک شبکه یک رایانه خاص و یا کل ترافیک شبکه استفاده نمایید تا بتوانید نام های کاربری و رمز های عبور را برای سرویس های مختلفی توسط پروتکل های HTTP، SMTP، POP3 و FTP، دریافت کنید.

ابزار هایی که می خواهید بررسی کنید عبارتند از: Wire Shark، Smart Sniff، Fire Sheep و Droid Sheep. به یاد داشته باشید زمانی که به نقاط دسترسی عمومی وای فای، (Wi-Fi Hotspots) که رمز گذاری نشده اند، متصل می شوید، باید اطمینان داشته باشید  که همه سایت ها و سرویس هایی که در آنها وارد شده اید، از رمز نگاری استاندارد SSL استفاده می کنند. تشخیص این امر کار آسانی است. اگر به وب سایتی متصل شده اید، (واژه HTTPS را در نشانی اینترنتی آن، بررسی کنید) با این حال، اتصال برنامه ها به اینترنت را هم بررسی کنید تا مطمئن شوید که به خوبی از رمز گذاری استفاده می کنند. برای آرامش خاطر، استفاده از سرور VPN ارائه شده توسط شرکت خودتان، یا یک سرویس VPN شخص ثالث استفاده کنید تا تمام ترافیک اینترنت خود را رمز گذاری کنید. باید بدانید که  نسبت به هک شدن یا ربوده شدن رمز عبورتان در شبکه های خصوصی وای فای که امن و رمز گذاری شده اند، آسیب پذیر هستید. در شبکه هایی که توسط حالت شخصی (PSK) مربوط به WPA یا WPA2، محافظت می شوند، کاربران هنوز می توانند از ترافیک شبکه همدیگر سوء استفاده کنند. با این وجود، این مورد در حالت سازمانی امنیت وای فای، وجود ندارد.

جزئیات سرور ایمیل و مجوز های ورود در آن

اگر شما در حال نصب مجدد ویندوز هستید و کاربر دارای سرویس ایمیل مثل Microsoft Outlook می باشد و از یک سرور ایمیل غیر شرکتی استفاده می کند، ممکن است بخواهید جزئیات سرور و مجوز های ورود را به همراه ایمیل هایشان ذخیره کنید. برای دریافت جزئیات، می توانید به تنظیمات معمول حساب کاربری ایمیل بروید.

معمولا رمز عبور به صورت متنی واضح نشان داده نمی شود. اگر به صورت مکرر از رمز عبورخودتان استفاده نمی کنید، احتمال دارد آن را فراموش کنید. در این حالت به جای نیاز به تنظیم مجدد آن توسط سرویس دهنده ایمیل، می توانید از ابزاری مثل Mail Pass View  برای بازگردانی سریع جزئیات و رمز های سرور، استفاده نمایید و سپس آن را در یک فایل متنی برای استفاده در موارد بعدی ذخیره کنید. ( در این مطلب بخوانید : خدمات شركت در حوزه شبکه )

تنظیم مجدد رمز حساب ویندوز

هنگام کار با کامپیوتر های غیر دامنهِ ویندوزی، به خاطر داشته باشید  که بازنشانی رمز عبور به مراتب آسان تر از نصب دوباره ویندوز است. اگر یک حساب کاربری مایکروسافت بر روی رایانه مجهز به ویندوز ۸ به بالا دارید، می توانید آن را از طریق وب سایت مایکروسافت از هر جایی بازنشانی کنید. برای ویندوز ۷ و قبل از آن (و یا حساب های محلی در ویندوز ۸ و بعد از آن)، می توانید از ابزار های بوت شده مانند مدل های ارائه شده در ابزار Hiren’s Boot CD، برای حذف آفلاین رمز عبور استفاده کنید. با این وجود، هنگام انجام بازنشانی های آفلاین از این قبیل، ممکن است برخی داده های محافظت شده، پاک شوند.

خلاصه

هنگام نصب مجدد و یا ارتقای ویندوز، به یاد داشته باشید بازیابی و ذخیره بسیاری از رمز ها آسان است که می تواند کاربر را پس از آن که بسیاری از رمز های ذخیره شده اش، از بین رفته یا آن ها را فراموش کرده، از نامیدی نجات دهد. این امر نشان می دهد که چگونه ذخیره مجوز های ورود، که در قالب متن آشکار هستند، میتواند خطرناک باشند. استفاده از رمز گذاری برای گذرواژه های ذخیره شده یا راه حل رمز گذاری تمام دیسک را جهت داشتن امنیتی بالاتر، مد نظر قرار دهید.

به خاطر داشته باشید که یافتن رمز برای شبکه های ذخیره شده وای فای نیز آسان است و این برای زمانی که می خواهید دستگاه های دیگری را نیزبه آن شبکه بی سیم متصل کنید، کاربرد دارد. بیاد داشته باشید که هکر ها  می توانند از اتصالات شبکه عمومی و خصوصی شما، سوء استفاده کنند تا جایی که می توانند رمز های شما را دریافت و حساب هایتان را به سرقت ببرند. ( در این مطلب بخوانید : شبکه و امنیت اطلاعات )

این موضوع نشان دهنده آسیب پذیری بالای حالت شخصیِ (PSK) امنیت وای فای است.  به یاد داشته باشید که بیشتر برنامه های آنتی ویروس و سوییت های امنیتی، به ابزار بازیابی رمز عبور هشدار می دهند. بنابراین در هنگام استفاده از آن ها به طور موقت، امنیت را غیر فعال کنید یا اینکه آن ها را به عنوان استثنا اضافه کنید.